Toczenie to jedyna obróbka, w której narzędzie prowadzi ręka, a nie prowadnica. Maszyna ma zrobić dwie rzeczy: obracać materiał równo i nie drgać. Reszta zależy od dłuta i od tego, kto je trzyma.

Rozstaw kłów i przelot

Rozstaw kłów to najdłuższy element, jaki zmieści się między wrzecionem a konikiem - decyduje, czy utoczysz nogę do stołu, czy tylko trzonek. Przelot nad łożem to największa średnica, jaką da się obrócić. Przy misach i talerzach liczy się przelot, przy nogach i balustradach - rozstaw. Część modeli pozwala obrócić wrzeciennik o 180 stopni i toczyć średnice większe, niż wynikałoby z łoża.

Obroty i ich regulacja

Duża średnica wymaga wolnych obrotów - inaczej niewyważony kawałek zaczyna bić i schodzi z kłów. Cienki trzonek przeciwnie: im szybciej, tym gładziej. W prostszych maszynach obroty zmienia się przekładając pasek, w wersjach VARIO pokrętłem, bez zatrzymywania pracy. Przy zmiennej robocie ta różnica jest odczuwalna każdego dnia.

Masa i sztywność

Żeliwne łoże waży swoje i o to chodzi. Drgania przenoszą się na powierzchnię jako faliste ślady, których nie usunie ani ostrzejsze dłuto, ani cierpliwość. Lekka tokarka na blacie roboczym potrafi pracować dobrze, dopóki toczy się drobiazgi; przy większych średnicach masa maszyny przestaje być szczegółem.

Co jeszcze będzie potrzebne

Sama tokarka to połowa stanowiska. Do pracy potrzebne są dłuta tokarskie, uchwyt samocentrujący do trzymania elementu za czop oraz materiały ścierne do wykończenia - przy toczeniu poleci głównie wiór i pył. Podpórka pod narzędzie i jej ustawienie decydują o tym, czy dłuto tnie, czy skacze.

Tokarki HOLZSTAR należą do grupy Stürmer Maszyny. Dobierzemy model do tego, co realnie toczysz - napisz do nas.